میل جنسی بطور چشمگیری در افراد مختلف مـتـفاوت میـباشد، حتـی در یک فرد بسته به شرایط درونی و بیرونی، میل جنسی متغیر میباشد. کـاهـش میـل جنـسی در زنان امری بسیار شایع و در مـردان امری نادر اسـت. (حـتـی غـالب مـردانی کــه از اختلال نعوظ رنج میبرند نیز میل جنسی خود را از دست نمیدهند.) هورمون جنسی مردانه ی تستوسترون نقش فراوانی بروی میل جنسی در هر دو جنس مرد و زن ایفا میکند. برخلاف تصور عام پس از یائسگی احتمال افزایش میل جنسی در زنان  بیشتر است تا کاهش میل جنسی. علل کاهش میل جنسی در مردان: علل جسمی: 1-اعتیاد به الکل و یا مواد مخدر 2-کم خونی (نادر) 3-افزایش ترشح هورمون پرولاکتین از غده هیپوفیز. 4-چاقی (علت شایع) 5-مصرف برخی داروها (بویژه داروهای درمان مشکلات پروستات) 6-کاهش هورمون جنسی تستوسترون (نادر) 7-بیماریهای عمومی و مزمن نظیر دیابت. علل روانی: 1-افسردگی. 2-استرس. 3-خستگی و کار زیاد. 4-اختلافات و مشکلات جدی با شریک زندگی. 5-گرایشات همجنس گرایانه. 6-ترس از عدم توانایی در ارضاء شریک جنسی. 7-استرس های محیطی از قبیل سروصدا و یا نورهای آزاردهنده. علل کاهش میل جنسی در زنان: علل جسمی: 1-کم خونی به علت از دست دادن آهن در هنگام عادات ماهانه و یا زایمان (شایع) 2-اعتیاد به الکل و یا مواد مخدر. 3-بیماریهای عمومی و مزمن نظیر دیابت. 4-پس از زایمان،طی بارداری و یا شیردهی به علت تغییرات شدید هورمونی. 5-مصرف برخی داروها از قبیل آرام بخش ها،ضد افسردگی ها،کاهنده فشار خون و ضد حاملگی. 6-افزایش ترشح هورمون پرولاکتین از غده هیپوفیز. علل روانی: 1-افسردگی. 2-استرس. 3-خستگی و یا کار زیاد. 4-اضطراب. 5-تجارب پیشین آزارهای جنسی و یا تجاوز جنسی. 6-گرایش به همجنسان خود. 7-اختلافات و مشکلات جدی با شریک زندگی. 8-شرایط زندگی دشوار(زندگی کردن در یک منزل مشترک یا والدین خود و یا والدین شریک زندگی) 9-استرس های محیطی از قبیل سروصدا و یا نورهای آزاردهنده. دلایل مشترک در مردان و زنان: 1-اضطراب عملکردی: چنانچه مردان در رابطه های گذشته انزال زودرس و یا اختلال در نعوظ و زنان رابطه جنسی دردناک و یا عدم رسیدن به ارگاسم را تجربه کرده باشند، از بیم تکرار آن ممکن است از رابطه جنسی امتناع ورزیده و یا از آن دل زده شوند. 2- افزایش آشنایی: عموما میل زوجین برای برقراری رابطه جنسی با یکدیگر با گذشت زمان کاهش می یابد. 3-سرکوب کننده های میل جنسی: از قبیل تغییر در ظاهر فیزیکی (چاقی و یا لاغری)، بوی نامطبوع بدن، نامرتبی موها و لباس و عدم رسیدگی به بهداشت فردی. 4-فعالیت بدنی خیلی زیاد و یا خیلی اندک. 5-عدم آگاهی از دانش جنسی، خواسته ها و ترجیهات جنسی شریک زندگی. 6-تکراری شدن شیوه و وضعیت بدنی برقراری رابطه جنسی. راهکارهای درمانی کاهش میل جنسی: 1-درمان برای هریک از اختلالات زمینه ای. 2-هورمون درمانی. 3-کنترل استرس. 4-مشاوره با کارشناسان مسایل زناشویی. 5-فراگرفتن مهارتهای گفتگو و برقراری ارتباط موثر با جنس مخالف. 6-رفع اختلافات و حل مشکلات، تنشها و رنجش ها. 7-افزایش صمیمت با شریک زندگی. 8-آموزش جنبه های مختلف رابطه جنسی. 9-در میان گذاشتن علایق جنسی و خیال پردازیهای جنسی. 10-رسیدگی به وضع ظاهری و بهداشت فردی. 11-ایجاد تنوع در نحوه و مکان برقراری رابطه جنسی بصورت دوره ای. 12-اجتناب از بی تحرکی. 13-ایجاد اعتدال در کار و جنبه های دیگر زندگی.  گردآوری مطلب: دکتر غزل