ردیف شامل هفت دستگاه و پنج آواز است. دستگاه های آن عبارتند از: شور، سه گاه، ماهور، چهارگاه، نوا، همایون و راست پنج گاه و آوازهایش نیز عبارتند از: ابوعطا، بیات ترک، افشاری، دشتی (که از دستگاه شور مشتق شده اند) و اصفهان ( که منسوب به دستگاه همایون است).

در هر دستگاه یا آواز، قسمت های کوچکتری اجرا می شود که گوشه نام دارد. این گردآوری ها و طبقه بندی ها ابتدا توسط میرزا عبدالله انجام گرفت ولی با اندک تغییراتی، ردیف های دیگری نیز تدوین گردیدند که عبارتند از: ردیف آقا حسینقلی درویش و ردیف موسی معروفی.

تفاوت بین دستگاه ها و آوازها و تمایز آن ها نسبت به یکدیگر در گام های تثبیت شده ی آن هاست؛ یعنی فواصل بین نت ها و ارتباط صدای نت ها با یکدیگر، گام خاصی را به وجود می آورد که مثلا گام ماهور نامیده می شود.

گام با ایجاد الگوهایی خاص برای هر دستگاه یا آواز و حفظ این فواصل و صداها در ذهن خواننده و نوازنده است که از این طریق می تواند در دستگاه ها و آوازهای مختلف بخواند و بنوازد.

لازم به ذکر است که دستگاه ماهور و اصفهان در موسیقی ردیفی ما با دو گام از موسیقی فرنگی (ماژور و مینور) تا حدودی منطبق اند.

ماهور به ماژور و آواز اصفهان به مینور شباهت دارد.