خشم

هر کسی خشم و عصبانیت را تجربه کرده است. این احساس حالتی طبیعی از هیجان در انسان است. نحوه ی ابراز خشم و عصبانیت می تواند هم برای خود فرد و هم برای دیگران پیامدهایی منفی به دنبال داشته باشد. مثلا عصبانیت باعث می شود نتوانیم به خوبی فکر کنیم و شاید موجب اعمالی شود که بعدا از آن پشیمان شویم. علاوه بر این خشم می تواند موجب پرخاشگری فیزیکی و کلامی شود. برخی از افراد معتقدند که خشم آغازگر مصرف مواد است.

برخی افراد وقتی عصبانی می شوند بی تفاوت و منفعل می گردند. چنین افرادی در این حالت از رویارویی با دیگران پرهیز می کنند و شاید به دیگران اجازه ی باج گیری در این حالت را بدهند. این عصبانیت انفعالی به معنای آکنده و انباشته شدن درون از خشم است.

بعضی دیگر خشمشان را به صورت پرخاشگرانه نشان می دهند.  این گونه افراد شاید سعی کنند که با خشم شان بر دیگران تسلط یابند و یا دیگران را به خاطر رفتارشان سرزنش کنند.

مطلوب ترین روش برای بیان خشم، جرئت ورزی و ابراز وجود است. افراد جرئت ورز احساسشان را روشن و صادقانه بیان می کنند و در عین حال احترام به دیگران را هم رعایت می کنند. آن ها احساس می کنند که مشکلشان را با تلاش در تغییر رفتاری که باعث عصبانیتشان شده حل کنند.

پیشنهادهایی برای کنار آمدن با عصبانیت

- به بدنتان توجه کنید مثلا عضلات سفت، دست های مشت شده و ...

- چند نفس عمیق بکشید و آرام بمانید.

- در جست و جوی نشانه های مثبت باشید. سریع قضاوت نکنید.

- در صورتی که لازم شد آن موقعیت را ترک کنید.

- به خودتان بگویید نمی خواهم عصبانی شوم.